4 december 2008 is Coby overleden

 

Een jaar later was ik zoekende naar een manier om deze dag, 4 december, op een fijne manier te kunnen beleven. Om stil te staan bij Coby en de dag niet zomaar voorbij te laten gaan.
Daarbij was ik op zoek naar een manier voor mijn kinderen (toen 4 en 2 jaar) om haar te herdenken. Coby was hun oma. Ik sprak Margret en zij adviseerde mij om ballonnen op te laten. We konden hiermee bijvoorbeeld een boodschap naar de hemel sturen of het loslaten symboliseren.
Ik vond het een erg mooi idee. Simpel en eenvoudig, symbolisch en een mooi moment voor de kinderen.
Dit jaar hebben wij het weer gedaan. We hadden grote witte ballonnen in de vorm van een hart met een lichtje erin. We hebben allemaal met stift een persoonlijke boodschap aan Coby op de ballon geschreven. Ik vroeg mijn kinderen wat ze tegen oma Coby wilden zeggen. "Ik vind je lief". Het mooie aan deze zin vind ik dat het in de tegenwoordige tijd staat. Het betekent voor mij dat Coby nog steeds voortleeft bij mijn kinderen.
We hebben de ballonnen losgelaten en zagen ze nog lang in de verte weg zweven.
Ik merkte dat dit ritueel verborgen verdriet de gelegenheid geeft om tevoorschijn te komen. Het verbaasd me dat er nog zoveel pijn en verdriet zit. Het is fijn om het een plekje te kunnen geven en erbij stil te staan. Daarbij geef ik mijn kinderen een vast moment en een vast ritueel om aan hun oma te denken. Ze ervaren het als bijzonder en fijn.
Na het oplaten van de ballonnen vroeg ik mijn zoon van 5 hoe hij het vond om een boodschap naar de hemel te sturen. Hij zei: "Misschien stuurt oma post terug. Aan een parachute. Dan komt het zo naar beneden vanuit de hemel."
Ik heb hem uitgelegd, dat mensen die in de hemel zijn boodschappen sturen als je droomt of aan ze denkt...
Margret, ik ben je nog steeds dankbaar voor je advies. Het heeft mij geholpen om op een mooie manier bij Coby stil te staan.
Liefs! Joyce.